پیانو آکوستیک یاماها مدل YAMAHA YUS1WH

جایی که صدا واقعاً ساخته می‌شود

در این عکس پانل پایینی ساز برداشته شده تا داخلش دیده بشه. آن سطح چوبی روشن که پشت سیم‌ها قرار گرفته، صفحه دک یا همان ساندبورد است و از چوب صنوبر یک‌پارچه ساخته شده. کاری که این صفحه می‌کنه اینه که ارتعاش سیم رو می‌گیره و به هوا منتقل می‌کنه، چون خود سیم به تنهایی صدای قابل شنیدنی تولید نمی‌کنه.

آن شاسی طلایی ضربدری هم از چدن ریخته‌گری شده و وظیفه‌اش تحمل کشش کل سیم‌هاست که روی هم چند تن می‌شه. اگر دقت کنید می‌بینید سیم‌های بم به صورت مورب روی بقیه سیم‌ها عبور کرده‌اند. به این کار سیم‌کشی ضربدری می‌گن و باعث می‌شه سیم بم بتونه بلندتر باشه بدون اینکه بدنه ساز بزرگ‌تر بشه.

نکته‌ای که در همین عکس دیده می‌شه و ارزش گفتن داره، پدال‌هاست که هنوز در پلاستیک کارخانه هستند.

نمد چکش، نقطه‌ای که لحن ساز تعیین می‌شود

این ردیف قطعات سفید که روی دسته‌های چوبی نشسته‌اند، چکش‌های پیانو هستند. وقتی شما کلاویه را فشار می‌دید، یک زنجیره از اهرم‌ها حرکت می‌کنه و در آخر همین چکش به سیم می‌خوره و بلافاصله برمی‌گرده عقب تا جلوی ارتعاش سیم رو نگیره.

جنس و تراکم نمد این چکش‌ها چیزیه که بیشتر از هر قطعه دیگری لحن ساز رو تعیین می‌کنه. نمد سفت‌تر صدای روشن‌تر و برنده‌تر می‌ده و نمد نرم‌تر صدای گرم‌تر. در سری YUS یاماها از نمد متراکم‌تری نسبت به سری خانگی استفاده می‌کنه و همین باعث می‌شه ساز در نواختن قوی هم صداش خفه نشه.

آن نوار قرمز که لای چکش‌ها دیده می‌شه هم نمد تنظیم فاصله است و کار تکنسین موقع رگلاژ از همین‌جا شروع می‌شه.

چرا سیم بم با بقیه فرق دارد

اگر به عکس نگاه کنید می‌بینید سیم‌های پایین یک پوشش مارپیچ مسی رنگ دور خودشون دارند، در حالی که سیم‌های بالاتر ساده و فلزی هستند. دلیلش اینه که برای تولید نت بم، سیم باید سنگین‌تر باشه. ولی اگر بخوان سیم رو فقط کلفت‌تر کنن، انعطافش از بین می‌ره و صدا خشک می‌شه.

راه حل اینه که یک سیم نازک مغزی رو با مفتول مس دور بپیچن. اینطوری سیم وزن لازم رو پیدا می‌کنه ولی نرمی خودش رو هم نگه می‌داره، و نتیجه‌اش بم عمیق و پر است به جای صدای کوبنده و بی‌روح.

آن قطعات فلزی براق بالای عکس هم پین‌های انتهایی هستند که سیم دور آن‌ها حلقه می‌شه و کشش خودش رو از همان‌جا می‌گیره.

اگر دارید این ساز را با یک پله پایین‌تر مقایسه می‌کنید، صفحه U1 را ببینید. آنجا توضیح داده‌ایم که ارتفاع بدنه چطور روی عمق صدای بم اثر می‌گذارد، و همان توضیح به شما کمک می‌کند بفهمید بابت سری YUS دقیقاً چه چیزی می‌پردازید.

ستون‌های پشتی و اینکه چرا کوک پیانو می‌ماند

این عکس پشت پیانو است و معمولاً کسی آن را نمی‌بیند، ولی یکی از مهم‌ترین بخش‌های ساز همین‌جاست. آن ستون‌های عمودی چوبی که با فاصله منظم کنار هم چیده شده‌اند، وظیفه‌شون اینه که در برابر کشش چند تنی سیم‌ها مقاومت کنن و اجازه ندن بدنه به مرور تاب برداره.

آن تیرهای مورب روی سطح روشن هم خرک‌های پشت صفحه دک هستند. کارشون اینه که ارتعاش رو در کل سطح صفحه پخش کنن تا تمام بخش‌های دک در تولید صدا شرکت کنن، نه فقط قسمتی که سیم روش قرار گرفته.

وقتی این ساختار درست ساخته شده باشه، ساز کوکش رو بیشتر نگه می‌داره و همین یعنی دفعات کمتر کوک و هزینه کمتر در طول سال.

رنگی که در خط تولید عادی ساخته نمی‌شود

در این عکس درب بالای ساز باز است و می‌تونید کیفیت فینیش رو ببینید. سطح سفید کاملاً صاف و بدون موج است و انعکاسش یکنواخته، که نشانه چند لایه پولیش و پرداخت کارخانه‌ای است نه رنگ‌آمیزی دوباره.

آن لولای طلایی رنگ هم در کل طول درب ادامه داره و یک تکه است. در کنارش رنگ طلایی سیم‌پیچ‌ها و پدال‌ها هم با همین تم هماهنگ شده، که ترکیب سفید و طلایی رو کامل می‌کنه.

و همان نکته‌ای که اول گفتیم، این رنگ سفارشی است. یاماها YUS1 رو به صورت استاندارد مشکی می‌سازه و نسخه سفید فقط با درخواست اختصاصی و پنج تا شش ماه انتظار تهیه می‌شه. این ساز همین حالا موجود است.

اگر هنوز بین مدل‌ها مردد هستید، U1J گزینه دیگری از همین خانواده دیواری یاماهاست و بقیه پیانوهای آکوستیک موجود ما را هم می‌توانید ببینید.

ولی حرف آخر ما همان است که همیشه می‌گوییم. این ساز را از روی عکس و جدول مشخصات انتخاب نکنید. تشریف بیاورید شعبه و خودتان دست بگذارید روی کلاویه.